Het was af en toe, en een heel klein beetje, dat de voeten wegglipten op de natte nachtsneeuw. Niet over de hele route van 18 km, doch voornamelijk vanaf de Kandelaarsbrug, over de paden van de Ackerdijckse polder.

Daar in die Ackerdijckse polder aangekomen was het trouwens onverwacht al een mooie trip langs de Delftsche Schie geweest. Het zicht op de omgeving was weliswaar grauw maar had door de nevel-en mistsluiers ook iets geheimzinnigs waaruit na ca. 10 km plots de Kandelaarsbrug opdook. De temperatuur werd door menig loper als aangenaam ervaren, de natte voeten daarentegen voelden niet comfortabel. Anja liep achteraan zelfs een beetje te mopperen want ze had voor het eerst haar nieuwe schoenen aan en vond het zonde ze zo snel te moeten bevuilen.

Nevel, mist of geheimzinnig, Annie, Petra en Trudy deerde het niet. Zij straalden en serveerden als vanouds en waren zo weer mede verantwoordelijk voor uitsluitend blije finishers en gemotiveerde starters volgende week.