LEKKER geschoten
LEKKER terugkijken?
Wil je oude foto’s nog eens bekijken en downloaden in hoge kwaliteit? Kijk dan hier in het archief!

Archief 2019

Met dank aan Petra van der Zande.

LEKKER teruglezen?
Wil je oude verslagen van “Onze Correspondent uit Delfgauw” nog eens teruglezen?

Download hier de PDF!

LEKKER verslag

Ontbijt

Auw!” z’n vrouw schrok er wakker van deze zondagochtend.
Hij trok in z’n slaap zijn knie ineens op en stootte hard tegen haar aan. Een hielspoor-blessure dwong bij André zondagsrust af en hij snurkte gewoon door. Ze duwde hem op z’n zij, wreef over haar dij en vroeg zich af of het een blauwe plek zou worden.

Het was vandaag voor de lekkere lopers een fantastische dag: windstil, staalblauwe lucht en de winterzon gaf wat warmte. De skyline van Rotterdam lag er strak bij wij liepen richten vliegveld. We waren wakker en voelden ons goed.

De crew had zich arctisch ingepakt; handschoenen, shawls en zelf af en toe een kopje thee deed wonderen. Ze moesten alle zeilen bij zetten om op de vaste verzorgingspunten tijdig te staan. Ja, er konden zich nog lopers melden om een keer als ‘flex-crew’ een keertje mee te draaien. Een bevlogen loper riep met volgepropte schuimpjesmond: “Je loopt pas echt lekker als je zelf een keer flex achter de verzorgingstafel staat.

Iemand rekte nog even z’n kuiten en een groep duiven schrok van een helikopter. Golvend in de lucht klapperend in een draai-wolk over ons heen.

Een loopster vertelde dat ze van de week bijna hardlopend waren aangereden; een andere loper was bezig met zijn horloge en een andere loper zette uiteen hoe zijn cardioloog z’n hart ging onderzoeken. We liepen strak en vlogen rond het vliegveld. De zwet sliep nog; jassen waren uitgegaan.

Toen we Delft inliepen verlieten we onze comfortzone. Enkel het ritme van de schoenen was te horen. Roedels racefietsers suisden voorbij: “lopers tegen”.

Rond de 25 km ging een telefoon en werd de bardienst van een hockeyclub hijgend gemanaged. Er werden vandaag weer PRs gelopen. Bij de finish stond zout op de voorhoofden en wangen.

Ze vond het eigenlijk wel gezellig dat hij op zondagochtend  gewoon bij haar was. Ze vertelde  van het knietje-incident dat inmiddels geen pijn meer deed. Wat hij gedroomd had.

André voelde aan z’n blessure en dacht even na:

“Ik heb in m’n droom gewoon Lekker meegelopen”

Grrh

Van onze correspondent uit Delfgauw

Het was iets vroeger opstaan voor de slow movers vanochtend. De eerste start in golven stond op het programma voor de tour van 25 km richting ’t Woudt. Start 08.50 uur dus voor de laatste twee tempogroepen voor de duurloop, of training, zou je ook kunnen zeggen. Als we het training noemen is het duidelijker dat er een inspanning wordt gevraagd. De oefencomponent voor vandaag was de sprong in afstand van 21 naar 25 km. De weersomstandigheid voegde er echter een extra dimensie aan toe. De wind bleek grotendeels “tegen” te werken en van meer dan gemiddelde kracht. De koude regen tergde het gemoed daarbij nog eens aanvullend. De mopperaars tegen deze niet gewenste ongemakken kregen van hun vrolijker maatjes te horen dat “karaktervorming” nu eenmaal een wezenlijk onderdeel van de opleiding is en klagen nutteloos in dit geval.

Aan de finish bleek al direct de positieve uitkomst van de wijze vormingsles. Van gemopper of onvrede was geen sprake meer. De lange afstand had op de mimiek van de atleten natuurlijk wel invloed, doch de glimlach van trots op de prestatie er niet vanaf gekregen. Integendeel er bleken persoonlijke records gesneuveld en de betrokkenen waren aan hun oor tot oor glimlach simpel te herkennen. Gefeliciteerd!

Ton Roos verdient met zijn verzorgersdebuut ook een felicitatie. Hij loodste Annie en Trudy feilloos, vlot en vrolijk door de omgeving, vulde bekertjes en hield een opwarmpraatje op de momenten dat de vingers van de dames door de kou verkrampten. Ton bedankt.

Volgende week is het cafetaria model van toepassing. 18 of 28 km. In beide gevallen wel met startgolven. Wederom een leuke duurloop, of training, zo u wilt.

Van onze correspondent uit Delfgauw

Het verschil is groot tussen oud en nieuw. Een meer- of minderheid onder ons heeft waarschijnlijk extra knallend, etend en drinkend 2019 afgesloten en is rustig, zonder vlees (?) en alcoholvrij het nieuwe jaar aangevangen. Van de feestmodus moet er naar de prestatiemodus geschakeld worden. Inactief wordt voorlopig weer actief.

De aangeboden 21 km uit het trainingsschema voor vandaag was daarvoor een mooie aanzet. De opdracht was simpel. Loop naar de ingang van het Floriadepark, laat je daar hartelijk verwelkomen door onze verzorgende dames en loop een paar rondjes door de kale doch immer mooie omgeving. Ca. 60 starters gingen na uitwisseling van de nieuwjaarswensen de uitdaging aan. Ze liepen, samen met enkele nieuwe frisse soortgenoten, in dit geval als vanouds, soepel over deels bemodderde doch grotendeels asfalt paden.

De aanwezige verzorging onderweg was gelukkig ook als vanouds. Ria was de nieuwe Petra vanochtend en zag nu met Annie en Trudy van de andere kant van de tafel hoe de invloed van energieafname, zweet en snot het uiterlijk van lopers/loopsters naar rato van het aantal kilometers verandert. (Ze werd er niet vrolijker van).

De start was lekker. Volgende week 25 km, in startgolven!

Dag 2019!

Bevroren dauw; het gras knisperde; de ijsbaan lag er hoopvol bij.

Windstil kwam de zon op en als ervaren lopers vlogen we snel drie rondjes rond de duiventil.
We wilden snel weer terug zijn; ivm de feestelijke afsluiting van het jaar.

Die paar calorieen van die 16Km werden direct gecompenseerd met koffie, glühwein, erwtensoep, tomatensoep. “Er is vega-soep!” riep iemand met volle mond en een veeg poedersuiker in zn weekendbaard.

De oliebollen nestelden zich tevreden in de buiken in; er werd gespeeched, bedankt, geklapt en gelachen.
Het liep lekker; als een lopende machine. Het was het Fantastisch georganiseerd.
Lopers die niet veel meer liepen of uitgelopen waren; kwamen even een kijkje nemen.
Zelf familieleden werden gespot.

Er werd bijgepraat over: “wel willen, maar niet kunnen”.
Met glühwein in de hand wisselden lopers generatie-overschrijdend ervaringen uit:

  • Een ervaren loper; wilde iedere dag lopen, maar was door een hardnekkige blessure verplicht een paar maanden tot stilstand veroordeeld en prevelde vooruitstarend “rust nemen” voor zich uit. Wellicht zou een derde paar schoenen, speciaal tape en sportmassage helpen.
  • Een loper was in de bloei (maar ook spitsuur) van zn leven; maar kon bijna geen tijd vinden ivm aandachtvragende kids en een full-time baan;
  • Een andere loper; wilde het liefst nog eens op alle continenten gaan lopen, maar was versleten en hield het tot kleine rondjes. Dankbaar omdat kleine stukjes nog ‘redelijk te doen’ waren.
  • Iemand anders was er gewoon ineens helemaal klaar mee en had afgelopen maanden vooral gefiets; Was ook best lekker, maar niet zo handig in de winter dus de loopschoenen gingen weer aan.

Kortom het was deze zondag een gezellige bedoeling waar we in gedachten terugkeken op een loopjaar waar een hoog gebeurde.
Hoe 2019 was? Up, downs, persoonlijke records, eerste marathons, blesurres, maar over het algemeen hebben we de laatste 12 maanden vooral
Lekkergelopen

Grrh

ps. Lees vooral Petra haar bericht: https://www.lekkergelopen.nl/lekker-gelopen-dank-jullie-wel/