LEKKER geschoten
LEKKER terugkijken?
Wil je oude foto’s nog eens bekijken en downloaden in hoge kwaliteit? Kijk dan hier in het archief!

Archief 2019

Met dank aan Petra van der Zande.

LEKKER teruglezen?
Wil je oude verslagen van “Onze Correspondent uit Delfgauw” nog eens teruglezen?

Download hier de PDF!

LEKKER verslag

Van onze correspondent uit Delfgauw

Je moet het toch maar doen, 18 km lopen. Met regelmaat lachen we om zo’n afstand. Zeker als we in de periode van de marathontrainingen zitten en schema’s ons dwingen wekelijks afstandsgrenzen op te rekken. “Die” regelmaat staat nu helaas, even onder druk. Volgens de groep Viruswaanzin maken we ons onnodig zorgen over een virus dat we, naar zij zeggen, met buitenproportionele maatregelen proberen onder controle te krijgen. Wij, gezonde sporters, weten gelukkig beter en hebben ons aan de beperkingen aangepast. Het gevolg daarvan is wel dat we wekelijks individueel en als groep gemiddeld minder loopmetertjes maken. En dat voel je toch, zelfs als het maar 18 kilometertjes zijn.

We lachen nu dus even wat minder om die relatief korte afstanden en ervaren daartegenover dat een rondje rennen van zoveel kilometers energie kost en flinke inspanning vereist. Het is eigenlijk een hele prestatie. En wekelijks nog wel. Meer dan 50 lopers genoten er vandaag van. De route bracht ze naar het Floriadepark en leidde ze langs de A12 weer naar het duivenhonk. Met uiteraard, tot genoegen van de atleten, uitreiking van voedselpakketten, onderweg en aan de eindstreep, door de dames van de crew.

Volgende week begin van de zomer hardlooptijd! We starten dan tot en met eind augustus iedere zondag om 08.30 uur. En tot nader order vanaf de duivenclub.

Vader ging eerst rennen

De uitslaappubers slaakten beiden zaterdagavond gerustgesteld een zucht.
Ik zou op vaderdag eerst gaan lopen en daarna gelijk naar huis voor een ‘gezinsbrunch’.
De biologische klok had sowiezo gewonnen tijdens de lock-down. Ontbijten is zóóó 2019 pap.

Met de fiets haalde ik het al niet meer, dus licht schamend in de auto naar de duiventil.
Hij rende en nam voorrang in de dode hoek tussen mn zijraam en voorruit
De harloper rolde bijna over mn motorkap.
Hij schelden. Ik schrikken.  Beiden wakker.

Het lopen voelde goed. We rolden op gepaste onderlinge afstand de kilometers weg.
Verzorgd vanuit een fietstas genoten we van de versnaperingen.
De route was mooi met vergezichten en de eerste zomerzondag voelde licht drukkend aan.

De meeste lopers hadden tijdens de lock-down gewoon doorgerend en begonnen nu weer een beetje in groepjes te trainen. Coronakilos werden opgebiegd en er werd hardop gedroomd van buitenlandse loopjes. Natuurlijk waren er vakantieplannen.
Camping tips werden uitgewisseld. De één naar de veluwe-camping, de andere had een old timer camper gehuurd en bleef vanwege het old-timer karakter in de buurt van de verhuurder.
Iemand anders ging in een huis van zijn zus en anderen bleven gewoon een jaartje thuis om lekker naar het Kijkduinse strand te gaan. Er waren geen grote blesurres. Iedereen was verstandig geweest.

Voldaan finishten we we bij de ijsbaan die al Jaren ijsvrij was. Een paar bleven nog wat napraten, maar ik moest naar de vaderdagsbrunch.
De sokken en gecombineerde  oor-/neushaartrimmer werden gapend met juist wakkerwordende ogen gegeven.

Hoe ze geslapen hadden.
Gewoon net als jij gelopen hebt Pa: Te kort maar toch ook wel Lekker
En zo was het.

Grrh

Van onze correspondent uit Delfgauw

Het begon broeierig met 20 gr en 15 km in het verschiet. Direct vanaf de start werd er dan ook heel wat gepuft, gehijgd, naar adem gehapt en gemopperd. En misschien dat het gemis aan loopkilometers in de afgelopen weken hier en daar ook merkbaar was. Het gekreun voerde dan ook de boventoon en als je goed luisterde kon je eruit opmaken dat er in ieder geval (nog?) niet lekker gelopen werd.

Inderdaad, de (bewegende) beelden geven een andere indruk, doch bedenk dat dat momentopnames zijn en fotograaf Lucien onderweg, in de verte al duidelijk zichtbaar was. Dan weet je het wel hè, dan is het even dringen voor de koppositie, geforceerd een glimlach toveren en even een energieke pas erin houden. Gelukkig zorgde Annie op het 7,5 km punt met haar gedekte tafeltje voor een ander opleefmoment en hield het idee van drank en koffie aan de finish ook de moed erin. Tot er zich letterlijk donkere wolken boven de hoofden van de lopende zwoegers ontwikkelden. De temperatuur daalde met 2 gr, een windje werd voelbaar en nattigheid bespeurd en weldra ervaren.

Uiteindelijk werd het gepuf van het begin in de laatste kilometers omgezet in gesop, druipende lichamen en toename van beschikbare zuurstof. Dat laatste was positief natuurlijk en kwam goed van pas onder het afdak van de duivenclub. Want hoe merkwaardig, de verhalen waren vrolijk, we hadden nl. lekker gelopen . . . . . . .

Volgende week vaderdag en dat vieren we met 17,5 km. Met start wederom bij de duivenclub en in startgolven: 6:30 – 08.45, 6:15 – 08.55, 06:00 – 09.05, 5:30 – 09.10.

 

Van onze correspondent uit Delfgauw

Die enorme bui rond half negen vanochtend hoorde bij de voorbereiding en was in lijn met de instructies voor een veilige herstart van onze zondag hobby. De waterval spoelde de eventueel nog aanwezige ongewenste bacteriën naar de uitgang voor ongewenste gasten en stopte precies op tijd om roestvorming van de stramme spieren van de aanwezigen te voorkomen.

Want naast de blijdschap van het herzien van de loopmaatjes en herstart van de duurlopen bleek wel dat menig spiertje in de veelal toch willige loperslichamen te lang onvoldoende actief is geweest. Dat drukte niet de pret maar bemoeilijkte wel de gang in het eerste deel van de 12 geprogrammeerde kilometers.

De opkomst met ca. 50 lopers was boven verwachting. De start in groepen in intervallen verliep volgens advies en onderweg werd de Halsema variant als onderlinge afstand aangehouden. Niet helemaal correct dus, dat laatste. Maar ja, er moest bijgepraat worden. Want oh oh, wat hadden we een hoop gemist aan nieuwtjes, onzin, ervaringen en loopgezelligheid. Trieste verhalen waren er ook helaas en zetten onze beleving van het moment in het juiste perspectief.

Aan de eindstreep bij de duivenclub bleek de realiteit tot ieders genoegen rode wangen, dampende lichamen en tevreden blikken te hebben opgeleverd. Annie en Trudy voegden daar met hun aanwezigheid en verzorgingsmiddelen zelfs nog een glimlach op de gezichten van de lopers aan toe.

Inderdaad, we hebben weer lekker gelopen en . . . dat we weer gaan de komende weken.

Volgende week 15 km met verzorging onderweg! Start bij de duivenclub en in intervallen.