LEKKER geschoten

LEKKER verslag

Van onze correspondent uit Delfgauw

Fris, vrolijk, haren gekamd, sportkleding in de vouw netjes om het lichaam en loopschoenen nog onbevuild en strak gestrikt, zo stonden de liefhebbers aan de start
voor het dagje uit richting Vlaardingen. De goede zin spatte ervan af. Tegen de 32 km werd niet opgekeken. Het weer was dan ook perfect en de te lopen route bovengemiddeld mooi.

Nee, niet alle starters gingen voor de volledige rit. Ook 15 en 20 km toeristen verlieten Uylenburg rond 9 uur. Dit waren tevens de (relatief) frisse finishers. Natuurlijk kon je aan de eindstreep wel zien dat ze een inspanning geleverd hadden.

Maar in vergelijk met de aankomst van de bezoekers aan Vlaardingen kon je zien dat die laatsten tot het gaatje gegaan waren en mentaal (een beetje) geleden hadden. De laatste meters leken zij sjokkend af te leggen, de koppies toonden ingevallen wangen met snotterige neuzen. En de kleding tot slot vertoonde geen spoor meer van de snelle outfit van een paar uur eerder. Zelfs de verzorgsters bleken de lichamelijke aftakeling met hun wonder middeltjes blijkbaar niet te hebben kunnen voorkomen. Maar goed ook misschien. Want als je 32 km hebt gelopen mag iedereen zien dat je een wereld prestatie hebt geleverd. Verdien je de complimenten van de omgeving, mag je best een beetje moe zijn en trots op je buitengewone conditie. Applaus daarvoor !

 

Van onze correspondent uit Delfgauw

Volgens de experts hebben we nog heel wat regen nodig om het grondwaterpeil weer op orde te krijgen. Die experts zullen zich aan de weersverwachting voor vandaag dan ook wel verkneukeld hebben. Onze lopers daarentegen keken over het algemeen op basis van diezelfde verwachting met zorg naar de loop van vandaag. 30 km van start tot finish in de regen is nou eenmaal niet waar je naar uitkijkt voor het uitoefenen van je hobby.

Maar, jammer voor de experts, voor de lopers viel het mee. Het hemelvocht wist de lopers wel te benatten, doch was nauwelijks van invloed op de geleverde prestatie. Desondanks mag “prestatie” in dit geval wel in hoofdletters geschreven worden. Want 30 km lopen en dat je hobby blijven noemen, blijft uitzonderlijk. Dat geldt ook voor onze maatjes die vanochtend dezelfde afstand in hetzelfde weer in Schoorl liepen. Ook voor hen complimenten dus.

En zullen we onze verzorgsters ook nog even een complimentje geven ? Als volgezogen sponzen ruimden zij na ca. drie en een half uur hun tafeltje af, laadden de auto in, om in de hoogste versnelling huiswaarts te keren. Zij liggen nu waarschijnlijk onder de radiator, op te drogen en op te warmen. Met glimlach vanzelfsprekend.

Volgende week 32 km en . . . er is zon voorspeld.

N.b.
Du Midi meldde dat het de laatste weken niet helemaal goed gaat met het afrekenen van de consumpties. Bij het betalen ontstaan positieve en negatieve verschillen omdat niet precies de juiste consumptie wordt afgerekend. Let er daarom op a.u.b. dat de diverse koffies verschillende prijzen hebben en de juiste consumptie(s) worden afgerekend.

Hemels lopen

De start was rustig. Het zouden er ruim 27 worden vandaag en omdat we vorige keer 25 ‘hadden gedaan’ zou dit vast ook wel lukken.
Toch?
Rook van schoorstenen steeg vertikaal op; Het was zo windstil dat bomen zelf niet fluisterden.
Als harlopende slaapwandelaars liepen we gelijk een goed tempo en onze lichamen ontwaakten.
Benen draaiden auto-pilot en marathons werden opgesomd.
Een paar lopers  vroegen zich af hoe het zou voelen om goud te winnen. ‘Vast Lekker’  riep iemand van achteren.
De asfaltschaduwen waren soms gevaalijk glad, maar verder was het hemels loopweer.
We zogen de warme winterzon op; volgens Elly om vitamine D aan te maken.
Lopen zou goed zijn; stilstand was sowiezo achteruitgang; dus tja, dan moesten we maar.

Jassen gingen uit; wij liepen enkel laags in deze eerste februari week.
Het citytrip rondje leidde ons door Zoetermeer en we pakten nog even een heuveltje mee in langs een verlaten golfbaan.
Bij de verzorging bedwong ik me op niet mn gezicht in het bak schuimpjes te duwen; de thee was heerlijk en er werd gel getest.
Auto’s stopten voor onze onverstekende bontgekleurde stoet en André spotte ook deze zondag tientallen ‘te koop’ huizen.

In de verte regende het. Een dikke regenboog overspande de polderhorizon.
Ineens trok het buitje over ons heen terwijl de zon fel bleef schijnen.
Tevergeefs zochten we de regenboog.
Soms zit je er zo bovenop dat je het niet zit.
We liepen in de regenboog en goud hoefden we niet te winnen.
Het goud waren wij zelf.
Het liep hemels Lekker!
Grrh

Van onze correspondent uit Delfgauw

Het was glad vanochtend op bepaalde delen waar de zon zich nog niet had kunnen melden. Er ging er in ieder geval één onderuit. Maar dat was een fietser met één hand aan het stuur en in de andere iets waar tegen gepraat kan worden. Daar hebben we geen meelij mee dus. Wel liep het gelukkig goed af. Marc Crombaghs had ook geluk trouwens. Zwaar vermoeid van zijn loopje fietste hij slingerend over de Noordeindseweg huiswaarts. Tot ergernis van de met 7 min/km volgende auto’s. Als chauffeursblikken konden doden, hadden we de vermoeide slingeraar volgende week zeker niet meer gezien.

Verder aan de koffie na afloop eigenlijk uitsluitend vrolijke loopverhalen. Hoewel, die ene lange helft van de twee, Erik, zat er helemaal doorheen. De gelopen 30 km vielen hem zwaar. Waarschijnlijk omdat hij voorgaande twee zondagen niet had meegelopen zei hij en trainen in de week volgens hem een overbodige activiteit is. Daar hoeven we dus ook geen meelij mee te hebben.

Zo zie je wat omstandigheden als gladheid, lange afstand en vermoeidheid met een mens kunnen doen. Voor de rest waren de 47 starters positief over de ervaring van de dag. De verzorgende dames tapten er ouderwets op los, de temperatuur met 1 a 2 gr was prima voor de energiehuishouding, de route leuk en deels mooi en de loopmaatjes uitermate gezellig. Wat een mazzel dat volgende week gedurende 30 km weer te kunnen ervaren.