LEKKER geschoten
LEKKER terugkijken?
Wil je oude foto’s nog eens bekijken en downloaden in hoge kwaliteit? Kijk dan hier in het archief!

Archief 2019

Met dank aan Petra van der Zande.

LEKKER teruglezen?
Wil je oude verslagen van “Onze Correspondent uit Delfgauw” nog eens teruglezen?

Download hier de PDF!

LEKKER verslag

Van onze correspondent uit Delfgauw

Nee, spectaculair nieuws valt er vandaag niet te melden. Dat er ongeveer 40 lopers in deze doelloze periode aan de start stonden is wel meer dan verwacht, maar ook weer niet echt bijzonder. Lopen is lekker immers weten wij. Zeker nu er van vermoeidheid door recent gelopen marathons of alternatieve lange afstanden geen sprake is. Ook van loopstress door marathondoelen op de korte termijn is geen sprake. En dat alles tezamen scheelt merkbaar in het aantal blessures en geeft rust in geest en lichaam.

Het rennen richting Den Hoorn over ca. 16 km verliep dan ook ontspannen en werd onderbroken door de verzorging op het privé terras bij Annie. Aan de finish verzorgde Trudy haar klantjes ouderwets en kon Jan Opstal concluderen dat zijn routeplanning wederom iedereen tevreden naar het eindpunt had geleid.

Heel gewoon allemaal dus. En dat wekelijks. Eigenlijk is dat best bijzonder.

Zeeland roept!

Een cijfer 8 om te gaan hardlopen.
Dat gaf de website aan toen ik wilde weten of het ging regenen tijdens ons zondagochtend ritueel.
De afstand van 14 nodige sommigen uit om er ‘wat aan vast te lussen’.
Bij de duivenclub was iedereen wakker en er klaar voor.
Het startpunt kon niet Hollandser: De molen wachtte op wind. De lucht was blauw. Het gras groen. De zon werd wakker.

De verwen-crew was druk in de weer; tafels werden uitgeklapt; waterflessen waren ingeladen. Meloen was watertandend voorgesneden. Alleen daarvoor zou je als loper je bed uit komen.

Het viel op dat de enorme onzekerheidsstress rondom Corona bij de meeste lopers verdwenen was.
De 1,5m was inmiddels vanzelfsprekend, maar de ademinhouden bij tegenliggers en passerende fietsers deden de meeste niet meer.
Omdat hardloopwedstrijden bijna niet meer gehouden lopen wij al maanden rondjes tussen de 14 en 20 km. De uitdagers rond de 30Km hebben we dus al een tijdje niet meer gehad.
“Ik vind die afstandjes stiekem eigenlijk wel lekker”, vertrouwde een loopster mij fluisterend op 1,5m toe.
Anderen bleken ook mild voor zich zelf en liepen door-de-weeks enkel hun hoofd even leeg.
Blessures waren onder de lekkergelopers dan ook bij na niet aan de orde.

“Ik beschouw het als een grote herstelperiode” lichtte een andere loopster verstandig toe.
André had in z’n hoofd al vele marathons gelopen. Vlissingen scheen in het najaar een serieuze optie te zijn en hij probeerde meelopers te verzamelen. We moesten er snel bij zijn; want het zou kleinschalig blijven inclusief het inschrijfgeld. We zouden er over nadenken.

Bij terugkomst hingen de snelle lopers bij de duiventil in de stoelen die in de zon stonden.
Ze maakten een lamlendige indruk: Het was saai zonder wedstrijden. Er zat geen opbouw in de afstanden. Ze werden niet uitgedaagd door stippen-aan-de-horizon.
Er stond geen grote najaars“ M” in de agenda.
Levenslessen werden gedeeld door oudere loopsters. Ze mochten blij zijn dat ze überhaupt nog konden lopen.

Daar was iedereen het mee eens en Vlissingen werd overwogen.

Aan het eind van de ochtend werd het warm en we nipten aan onze koffiebekers.
Hoe we het rondje zouden waarderen?

“een dikke  8” riep Ank vastberaden,

Gewoon Lekker!

 

grrh

 

Ps. Op verzoek van André: Marathon in Zeeland ?…

Op zaterdag 14 november 2020 zal er een echte marathon worden georganiseerd in Zeeland.
De start zal plaatsvinden bij of in de buurt van Delta Park Neeltje Jans en de finish zal in Vlissingen zijn.

Als de overheid strenge coronamaatregelen gaat invoeren, zal er toch geen marathon zijn in Zeeland dit jaar.
Aanvullende informatie:

https://www.omroepzeeland.nl/nieuws/122014/Toch-nog-een-echte-marathon-in-Zeeland-dit-jaar

https://www.atletiekzeeland.nl/index.php?pg=wedinfo&wedid=11462

Jan Janssen: “We gingen gewoon”

Jan Janssen memoreerde uitkijkend over de ijsbaan hoe hij zijn rondjes schaatste en vervolgens de Tour won. De NPO had in zaterdagavonduitzending ‘onze’ molen ‘De Windlust’ goed uitgelicht. De vraag of er ondanks de regen toen ook getoerd werd, wuifde Jan weg. “We gingen gewoon”.

Zondagochtend; de NPO-caravan was vertrokken. De wind rukte aan een achtergelaten natte tent. Wolken bleven zich eindeloos leegstorten. Het was gelukkig niet koud. We waren nog niet gestart, maar stonden al doorweekt tegen de gevel van de ijsvereniging geplakt.

Trudy was jarig, zoenen mocht niet. Zingen op gepaste afstand wel.
Terwijl normale mensen zich in bed nog even omdraaiden, “gingen wij gewoon”.
En daar hadden thuisblijvende familieleden geen medelijden mee. Het was onze eigen keuze.

We liepen in select gezelschap (zeg maar gerust ‘de selectie’) met gemak de 20km. Het was niet warm en er ‘zat veel zuurstof in de lucht’.

We mistten kwebbelend de tweede verzorgpost. Gelukkig greep de crew in; stapte in de auto en richtte een ‘nood post’ in bij de brandweer. Wij blij!

Jarige Trudy had helaas migraine en ging verstandig naar huis.
We brunchten haar verjaardagskoeken met koffie en compenseerden ons loop-calorieverlies.
Beterschap Trudy!

Het leek vandaag al met al op de tour-etappe van zaterdag: Slagregens, doorweekt en glibberend.
Het was echter zonder valpartijen en lopend.
Althans: we “gingen niet gewoon” lopend, maar achteraf…lekker lopend.

Grrh

Ps. Volledige NPO reportage: https://www.npostart.nl/nos-de-avondetappe/29-08-2020/POW_04647126

 

 

 

Pffft…. Eindelijk koeler!

De gemoederen in de wereld lopen op. Wil je je nu wel of niet houden aan de Corona regels, Heb je last van iemand, dan geef je die een lekkere kop thee met een smaakje wat je nooit meer vergeet.
Hangjongeren zijn de warmte zet en draaien brandkranen open of gaan mat matten met de politie.

Als hardloper heb je hier geen boodschap aan, want maar twee dingen zijn belangrijk. Ten eerste hoe ver gaan we lopen en ten tweede hoe warm wordt het.
Hierdoor is menige loper al een paar dagen voor het weekend van streek en gaat het slapen, dat toch al niet makkelijk is tijdens deze warme dagen, helemaal niet makkelijk.

Gelukkig is het dan eindelijk zondagochtend. Er valt nog net een verkoelende plons water naar beneden en de afstand is maar 14 km. Gelukkig de afstand is relatief kort en de temperatuur is prima. Wel toch een verandering want de vaste Crew is op vakantie en Ank en Toos mogen deze week de honneurs waarnemen. Jan help de dames op weg en geeft de laatste aanwijzingen om daarna zelf, samen met mij, een beetje eerder dan de anderen aan zijn rondje te beginnen.

Na een lange ronde van ruim 7 km  is het dan fijn om even bij de Crew uit te kunnen hijgen. (Dat komt er van als je met de eerste groep even mee wilt rennen.) De dames hadden het prima voor elkaar. Jammer dat het onder een afdak moest vanwege de regen, maar voor koelte moet je iets over hebben.
Tijdens de tweede ronde, werden we ingehaald door de snellere groepen. Helaas vielen de aantallen lopers wat tegen. Komt dit nu door de regen? Was het te koel? Of was er ergens toch een loopje
georganiseerd? Aan de Crew  heeft het niet gelegen, want dit was zoals altijd elke week prima.

Laten we nog lang zo door gaan, de Corona regels volgen. Geen brandkranen open, maar gewoon regen op je huid, politie niet plagen en na afloop koffie drinken en vooral geen thee. Dan zegt iedereen vast ook weer. Ik heb weer lekker gelopen.