Marieke van Loon - JUNGFRAU MARATHON
MEDAILLE GEHAALD!
- Gefeliciteerd! -
Marieke van Loon
(35)
* AV De Koplopers *
Als mijn vijfde marathon heb ik de Jungfrau marathon in Zwitserland uitgekozen. Niet alleen 42.195 meter horizontaal, maar ook nog eens 1850 meter verticaal (naar boven!). Ik ben zéér benieuwd!!
Haar verhaal:
Jungfrau-marathon, 8 september 2007, Interlaken, Zwitserland
De Jungfrau-marathon is een bijzondere marathon. Het is in die zin een normale marathon, dat de afstand die gelopen moet worden gewoon 42,195 kilometer is. Het bijzondere is echter dat je bij deze marathon ook nog 1850 meter moet klimmen.
Eigenlijk loop je het hele eind bergop. Dat betekent dat je er langer over doet dan over een ‘platte’ marathon, zoals Rotterdam of Berlijn. Zelfs daar geldt al dat je goed moet eten voor, maar ook tijdens, de marathon. Bij zo’n bergop-loop geldt dat des te meer.
Thuis was ik al begonnen met lekker en gezond eten. Op de foto zie je een glas zelf gemaakte witte wijn (dankjewel Hans), verse sla, wat tomaten en als garnering een paar bramen, beiden uit de tuin.
Bij het door ons gehuurde appartement hoorde een hele aardige mevrouw, die ons verwelkomde met een lokaal biertje en een zelfgemaakte pruimenvlaai. De pruimen kwamen van de buurman. Onze gastvrije mevrouw had eerder al gewezen op de appels aan de bomen, de kleine tomaatjes en de kruidentuin, waar we allemaal van mochten eten. Nadat we ook van de vijgen hadden geproefd natuurlijk.
Gelukkig was bij het info-boekje over de marathon een overzicht geleverd met wat er waar te eten was onderweg. Ik had me dus thuis al zitten verlekkeren! Beginnen met een powerbar bij de 10K, dan bij de 15K een energiegel. Vervolgens bij de 20K nog een energiegel, en bij de 22K weer een stukje powerbar. Bij de 24K een handje magnesiumkoekjes, en bij de 26K nog een keer. Daarna vanaf de 28K elke twee kilometer een bekertje cola. En als toegift bij de 41K een stukje chocola en een gedroogde abrikoos. En alles wat ik nog meer te pakken kon krijgen onderweg.
En dan ben je bij de finish, ‘Ziel’ noemen ze dat in het Duits. Helemaal geweldig was het dat ze een douche hadden geregeld boven op de berg. Maar na het douchen had ik natuurlijk weer trek. Die ‘bratwurst’ ging er prima in!! Biertje ernaast, en je bent spontaan vergeten dat je een eind gelopen hebt!
Na de lange en langzame treinrit naar beneden hebben we ’s avonds in Lauterbrunnen een terrasje opgezocht om te eten. Ik had immers niet geluncht! De risotto met zalm smaakte heerlijk!!
Groetjes, Marieke van Loon
KLIK hier om terug te gaan naar de Deelnemers pagina.
