Jelle Roozenburg - AMSTERDAM MARATHON
MEDAILLE GEHAALD!
- Gefeliciteerd! -
Jelle Roozenburg (26)
* Lekker Gelopen loper *
Zijn verhaal:
Amsterdam Marathon, 21 oktober 2007
M'n eerste marathondagje begon met een snerpende wekker, een ontbijtje met sportdrank en banaan en een Amsterdamse bus die mij richting het stadion zou brengen.
Er bleek al snel dat het hele Amsterdamse OV overhoop lag en het laatste stukje richting stadion moest dan ook gelopen worden.
Gelukkig zat ik met een gezellige Duitse loper in de bus, dus konden we lekker babbelen over de marathon.
Een uurtje later was ik omgekleed en liep ik waarempel Jan en Elly tegen het lijf in sporthallen-zuid: gezelligheid.
In alle drukte van het tasinleveren was ik ze ook net zo snel weer kwijt, maar in het startvak stond vlak achter me opeens Henk Oudshoorn (dus alweer 3 lekkergelopenen tegengekomen).
Het lopen ging lekker voor de eerste 15 km. Ik wilde 5:30 lopen en dit lukte aardig, er was zelfs nog een beetje lucht in het schema.
Toen Oude Kerk a/d Amstel echter in zicht kwam, begon ik steeds ergere pijn te krijgen in mijn maag en darmen.
Er moest dus even rustig gewandeld, water gedronken en bijgekomen worden.
Erg blij was ik hier natuurlijk niet mee, vooral toen de pacers voor een eindtijd van 4:00 uur langskwamen rennen (mijn doeltijd) met daar vlak achter een frisse Elly.
Bij de 25 km was mijn spijsvertering weer op orde en kregen m'n benen weer 100% van mijn aandacht. Gelukkig kon ik aansluiten bij 2 frisse renners, die ik tot de 30 km heb kunnen gebruiken als hazen (dank je wel!) en liep ik weer 5:30.
Erna begon ik het toch wel flink te voelen en na rustig drinken bij de drankpost van 35 km kon ik het maar moeilijk opbrengen om weer te gaan rennen.
Wederom kwam er een (anonieme) renner langs die me aanmoedigde en waarmee ik de kilometers erna heb gepakt.
"Waar begint dat verdomde Vondelpark?" is wat er dan door je hoofd suist. Eenmaal in de groene oase aangekomen, kwam ik ook Elly en haar vriendin tegen die me door de laatste kilometers konden helpen.
Wanneer je dan het einde 'ruikt', blijkt er overal toch nog energie in je lijf te zitten, vooral als je weet dat je die snelheid nodig hebt om nog net onder de 4 uur te finishen.
Gelukkig is dat gelukt en met handjes omhoog ben ik met Elly over de finish gesprongen.
Erna was het flink bijkomen en het was fijn om opgevangen te worden door de dames.
Het was hele mooi en geslaagde dag!
Jelle
Wij hadden zo lekker gelopen, dat de handjes de lucht in gingen.
KLIK hier om terug te gaan naar de Deelnemers pagina.
