ALLE NEW YORK MARATHON LOPERS
GEFELICITEERD!!!
VERHALEN VAN LOPERS
Rosalie Renaud schreef:
New York Marathon 1 november 2009
Na een gedegen voorbereiding, die onverhoopt twee jaar langer duurde dan gepland, stonden wij uiteindelijk aan de start van het slotstuk van onze marathon; dé marathon van New York.
Wij hadden besloten deel te nemen aan de 9-daagse reis van Rijnmond marathonreizen, om zo de week voor de marathon New York te verkennen en te shoppen. Al snel bleek dat hardloopvrienden deze voor ons bijzondere reis met ons mee wilde maken. Broer Leo, neef Marco, Jacob en Esther van der Spek en Jan Eikelenboom gingen mee als loper. Als supporters sloten Bep en Suzanne van der Spek, nicht Marjan en Ada en Mara Eikelenboom aan. Het werd een erg gezellige en indrukwekkende week.
Wij als lopers kamen na een voorspoedige reis op maandagmiddag 26 oktober vroeg in de middag aan in ons hotel in New Jersey. Een mooi hotel op circa 25 “bus”minuten van het centrum van Manhattan.
Natuurlijk werd er, nadat de spullen waren uitgeladen, een training georganiseerd om de spieren los te maken en de tijd wat te rekken. Te vroeg gaan slapen was niet aan te bevelen in verband met een mogelijke jetlag. Rond elven (in Nederland was het inmiddels 4 uur ’s ochtends) stapten we moe maar voldaan in een heerlijk bed. Alle voortekenen waren goed.
De smet op de feestvreugde kwam echter met het bericht dat Marco en Marjan teruggeroepen werden naar Nederland in verband met het toch nog plotselinge overlijden van oom Bertus, zijn vader.
Op dinsdagmorgen stond, na de vroege ochtendtraining van 06.45 uur, een boottocht gepland op de Hudson en East River. De weergoden voorspelden vooral veel water van boven, goed weer dus om benedendeks te vertoeven in de warme kajuit en de skyline aan je voorbij te laten trekken. Ondanks de regen was het een indrukwekkend gezicht: de skyline van Manhattan, het Vrijheidsbeeld en natuurlijk de Verrazano Bridge, daar waar de start van de marathon plaats zal gaan vinden.
Na de lunch in Planet Hollywood op Broadway, daar waar allerlei rekwisieten uit speelfilms hangen, hebben we in de middag een groot deel van Manhattan lopend verkend. Times Square met haar gigantische reclames, kosten 1 miljoen dollar per maand, Broadway (de enige niet rechte straat in het centrum van Manhattan!) en de nodige winkels werden bezocht. Een heus reuzenrad in de speelgoedwinkel, de MenM shop waar je over drie verdiepingen alles kunt kopen, maar vooral ook heel veel MenMs, mega sportzaken waar alles de helft lijkt en blijkt te kosten. Het moet niet gekker worden. Na een vermoeiende dag en een goede maaltijd in de buurt van ons hotel gingen we vroeg onder de wol.
Cheeseburger in Paradise, hoe verzinnen ze het, was dagelijks ons ontbijt restaurant en de vaste uitvalbasis voor de gehele Rijnmond groep. Ook deze woensdagmorgen was het ontbijt weer overdadig; goed eten voor de marathon is het advies. Dat hebben we dus zeker gedaan! Deze woensdag was nog regenachtiger dan de dinsdag. De ochtendtraining begon in de miezer, maar snel hield het op met zachtjes regenen en de rest van de dag liepen we dus in regencapes! Toch hebben we ook deze dag veel van Manhattan gezien. Via het Grand Central station langs de nodige warenhuizen, waaronder natuurlijk Macy’s, en daarna per metro naar de zuidpunt van Manhattan, naar Battery park, de plaats waar de veerboten naar Ellis en Staten Island vertrekken en waar zich ook het monument voor de gevallen TwinTowers bevind. Deze dag konden we het Vrijheidsbeeld niet eens zien door het slechte weer.
Wandelend Uptown hebben we Ground Zero bezocht en zijn we via Wall Street, wie kent het niet, nog binnen gelopen bij de oudste katholieke kerk van Manhattan, de Triniti church. Hier werd natuurlijk een kaarsje gebrand. Op het einde van de middag hebben we de Ugg store aangedaan en bepakt en bezakt hebben we de winkel verlaten, zo ‘goedkoop’ zijn deze laarzen in NY!
’s Avonds hebben we onze supporters Bep, Suzanne, Ada en Mara ontmoet. Zij kwamen deze dag aan en we hebben heerlijk met hen gegeten. Op donderdag eerst de ochtendtraining en toen kwamen de marathonkriebels. We gingen namelijk de startnummers ophalen, een zeer goed georganiseerde, massale happening. ’s Middags hebben we nog wat gewinkeld, we hebben zeker een dubbele marathon afgelegd in New York, om daarna een fantastische show in een van de vele theaters op Broadway bij te wonen. The Jersey boys, het verhaal van Frankie Valli and the Four Seasons werd op meeslepende wijze gespeeld en (mee)gezongen.
Op vrijdag was er geen ochtendtraining, maar hebben wij de spieren op een heel andere manier belast. Niet winkelen, niet slenteren, maar heerlijk een dagje op de mountainbike met een gids mee, die geweldig kon vertellen over de stad. Met deze ‘pre-marathon tour’ hebben we een groot deel van het parcours verkend. Over de Brooklyn-bridge zijn we naar de wijk Brooklyn gefietst en via de Joodse wijk (of de tijd 100 jaar heeft stilgestaan, ongelofelijk) naar Queens, de Queensborough bridge over naar Manhattan. De finish is in Central park werd alvast verkend en rond 17.00 uur fietsten daar dus 10 dwaze Hollanders met gids dwars over Times Square en Broadway. Zelfs voor de Amerikanen waren wij op dit tijstip een heuse attractie. Wat was dit een geweldige dag. En niet geheel onbelangrijk: de beenspieren bleven gespaard!
De zaterdag stond in het teken van de ‘friendshipsrun’. Een ‘hardloopwedstrijdje’ over nauwelijks 5 km. Start bij het gebouw van de VN, finish in Central Park. Ieder land is vertegenwoordigd door zoveel mogelijks lopers in de kleuren en kleding, behorend bij het land. Een vrolijk gekleurd lint van lopers trok door de start en wij konden zo alvast even proeven hoe het er de volgende dag aan toe zou gaan. Zaterdagmiddag hebben we het rustig aangedaan en werden de laatste voorbereidingen voor de marathon (spullen klaarleggen) getroffen.
Zondag, D Day, stond de wekker op 6 uur. Na een ontbijtje in de Cheeseburger, een pep tolk van onze trainer en een emotioneel akapella gezongen lied van Mark Dakriet, vertrokken drie bussen om de Rijnmondlopers naar de start onderaan de Verrazano Bridge te brengen.
Na aankomst ging ieder op weg naar zijn eigen startgebied waar je je tas met kleding voor na de marathon kon inleveren, op kleur en op startnummer. We hadden een plek afgesproken waar we elkaar weer zouden treffen, want we wilden als groep uit Schipluiden graag samen starten Om 09.20 uur gingen onder de luide tonen van het Amerikaanse volkslied de profs van start. Daarna werden wij in drie waves van 14.000 losgelaten! Wij zaten in het laatste vak van de laatste wave. Dit betekende dat we bij de start nog zo’n 100 lopers achter ons hadden.
Om 10.20 uur klonk het startschot en wij passeerden om klokslag half elf met een flinke dosis adenaline de startlijn en begonnen aan de stevige klim de Verrazano brug op. De inhaalrace kon dus beginnen!. Iedereen had ons gezegd, begin rustig, geniet van het uitzicht, maak foto’s, geniet, want het is een zwaar parcours!
EN WE HEBBEN GENOTEN!!!!!! Na een kilometer of vier kwamen we in Brooklyn.
Onvoorstelbaar: wat een aanmoedigingen, wat een feest langs het parcours, wat een aaneenschakeling van bands (gospels, oude rockers, rappers,…), echt ongelofelijk! Tot een km of 20 hebben we met z’n zessen gelopen, tenminste voor zover dat kon met al die drukte. Daarna wilden Jacob en Jan een klein tandje terug en zijn wij met Leo verder gegaan. Esther bleef voor nog even bij haar vader lopen.
Het halve marathonpunt bereikten we in 2 uur 15 en wij liepen als eerste van de groep over de Queensborough Bridge richting First Avenue in Manhattan. Op de drie kilometer lange brug zijn supporters niet toegestaan (de bruggen zijn daar wat langer dan in Midden Delfland), maar toen we de brug afkwamen en Manhattan inliepen, was het geluid oorverdovend. Je werd als helden, en we waren pas net over de helft, ingehaald. De zes kilometer naar The Bronx toe waren goed te lopen over de brede First Avenue. Hierna werden de straten wat smaller en het publiek wat donkerder, maar dat mocht de pret niet drukken, we werden ook in Harlem weer massaal toegejuicht en gezongen. We zaten nu op ruim 30 kilometer en het ging geweldig, het tempo werd zelfs iets opgevoerd!
Rosalie hoorde iedereen altijd zeggen dat de marathon pas begint bij de 35 km. Maar hoe ze ook zocht tussen al die duizenden mensen langs de dranghekken die continue onze namen scandeerden, de ‘man met de hamer’ is niet gevonden. Op ons shirt hadden we onze naam laten drukken en wij hoorde alleen maar mensen roepen “Rosalie, you’re looking great” “Hé Leo come on” met af en toe een “kom op Japio” van de Nederlandse supporters. Toch lastig die J voor de Amerikanen.
Van alle vijf km tijden waren de laatste vijf onze de snelste….. geheel voldaan maar gek genoeg niet moe bereikten wij de eindstreep.
Wat een prachtige finish van onze marathon, links Leo, rechts Jaap, echt met z’n drieën hebben we die 42 km en een beetje gelopen en genoten!
Rosalie en Jaap
Maaike schreef:
Hallo Aad
Allereerst heel veel sterkte met de ingreep en het herstel daarna. Het zal moeilijk voor je zijn om een tijdje niet te lopen.
Natuurlijk zien we je binnenkort gewoon weer en zal de groep je trouw blijven.
Wij hebben een fantastische tijd gehad in New York.
We zijn je dankbaar voor je enthousiasme en het geloof in ons kunnen. En om de lessen die we geleerd hebben.
We zijn ook onder de indruk van de lieve berichtjes en de steun van de andere lekkergelopen hollers.
Barbara en ik hebben de hele weg samen afgelegd met veel plezier, verbazing en onder de indruk van de grootsheid van dit evenement.
Een voltallig gospelkoor, rockbands, kinderfanfare, YMCA muziek met maaiende armen van honderden renners voor ons,
gillen onder de brug, free hugs (hebben we maar meegepikt, kan nooit kwaad) het ingetogen joodse deel, veel brandweer en politie die joelden (deed me erg aan 11 september denken) de relatieve stilte in de Bronx, de echte stilte als we aan het bikkelen waren op de brug, en dan al die mensen die je naam roepen en aanmoedigingen schreeuwen.
Ik raakte keer op keer geemotioneerd, kon zomaar huilen en ik voelde me goed!
Letterlijk ook, ik voelde heel goed wat ik deed en heb dat tot de laatste centimeter kunnen blijven volhouden.
Soms moest ik even in het midden lopen om terug bij mijzelf te komen en me af te vragen waar ik ook al weer mee bezig was. Niet teveel af laten leiden door het publiek. De stilte na de finish als je met je cape en zakje eten en met de medaille om je nek naar de UPS trucks loopt was verbazingwekkend.
Iedereen was in zichzelf gekeerd, op zoek naar z'n gevoel en aan het verwerken wat er net plaats gevonden had. Over het hoogtepunt heen.
Sommigen gelukkig, anderen teleurgesteld of nog niet 'thuis' in zichzelf en wat verdwaasd. Het weerzien met onze supporters was warm en bevestigend. Ook hier weer een paar tranen maar echt van geluk.
Marion heeft haar eigen, speciale loop gelopen met veel foto's en stilstaan bij mooie plekken.
Ik heb daar bewondering voor om zo rustig en beheerst een marathon te lopen. Ze deed bewust niet mee aan de 'race' maar deed mee voor de indrukken.
We hebben iets heel bijzonders meegemaakt en zullen dit ons leven lang onthouden, dat weet ik zeker!
Gek genoeg hebben we op de terugweg naar het hotel in de bus besloten dat we ook in Rotterdam willen lopen.......
Veel succes de komende tijd en we gaan je (jullie) weer zien.
Maaike
Al onze Lekker Gelopen Marathon lopers hebben de Marathon van New York volbracht. Een prachtige prestatie waar je trots op kunt zijn.
Dinsdag komen onze helden weer terug en zullen nog lang blijven nagenieten van deze geweldige prestatie.
Volgend jaar gaat er weer groep Lekker Gelopen lopers naar New York.
Zorg dat je er ook bij bent!
Als je in principe mee wilt, wil ik dit graag weten. Dan kunnen zaken zoals inschrijven en bij elkaar in de bus/groep zitten geregeld worden.
Een mailtje naar
oos@kabelfoon.nl
is voldoende.De officiële inschrijving begint in januari, maar je kunt op www.rijnmond-maratonreizen.nl nu al voorboeken.
Onderstaande Foto's gemaakt en toegestuurd door Jos Broersen
Onderstaande Foto's toegestuurd door Jaap Renaud
De groep tijdens de friendship run
Jaap en Rosalie tijdens boottocht in New York
Kijk op deze pagina hoe leuk de marathon van New York is en ga volgend jaar in 2010 ook met ons mee met www.rijnmond-marathonreizen.nl/ om ook in NY te lopen. Het is een ONERGETELIJKE ervaring die je als loper niet mag missen!
Verhalen van de New York gangers
Beste allemaal,
Nog even en het is zover: met een uitstel van 2 jaar zullen wij volgende week zondag 1 november, aan de start van de New York marathon verschijnen. De marathon die altijd ons einddoel is geweest tijdens het ziekteproces van Rosalie.
Onze laatste update dateert alweer van 30 september 2008. Daarin eindigden wij met de zinnen:
Dus……………………….., we gaan als gezin weer met vol vertrouwen, optimisme en een goede gezondheid onze toekomst tegemoet.
New York here we come - we houden jullie op de hoogte!
Geluk, vertrouwen, optimisme en een ijzersterke fysieke en mentale conditie; dat zijn de ingrediënten geweest die ervoor zorgen dat we het doel zullen bereiken met een ongetwijfeld mooie en emotionele finish in Central Park.
New York Marathon
Komende maandag vertrekken wij in alle vroegte met z’n achten naar New York, naast ons gaan mee: broer Leo, neef Marco en nicht Marjan, Jacob en Esther van der Spek en Jan Eikelenboom. Woensdag sluiten als supporters Bep en Suzanne van der Spek en Ada en Mara Eikelenboom aan. Wij hebben er allemaal erg veel zin in.
Wij gaan een 9-daagse reis maken met Rijnmond reizen, goed georganiseerd, een mooi hotel en een leuk programma. Uiteraard gaan we lekker shoppen, varen, fietsen etc., maar onze start van de marathon om 10.20 uur op de Verrazano Bridge (16.20 uur Nederlandse tijd) zal een van de hoogtepunten worden. Wie had twee jaar geleden nou kunnen bedenken dat we daar echt zouden staan…..
Verrazano Bridge “start NY marathon”
Wij zijn ook tijdens de marathon voor het thuisfront te volgen. Elk 5 kilometer punt worden wij geregistreerd en kun je op internet aflezen waar wij ons bevinden. Wij zullen in ieder geval van elke stap gaan genieten en lekker samen gaan lopen. Het is natuurlijk fantastisch om tijdens je zegetocht door miljoenen (!) te worden toegejuicht. Tijd is totaal onbelangrijk. Hooguit dat we door de ghetto iets harder lopen als een grote dikke neger naast je loopt en zegt: “you don’t walk in Harlem, you better run”. Maar dat zien we dan wel weer.
Voor de liefhebbers om ons te volgen:
• Startnummer Rosalie 439661 (blauw)
• Startnummer Jaap 439737 (blauw)
• www.ingnycmarathon.org/ (rechts op site een link om te vertalen in het Nederlands)
• www.rijnmond-marathonreizen.nl/
Via deze sites kun je tijdens de marathon doorlinken naar onze verrichtingen, dus als je zondagmiddag 1 november niets te doen hebt tussen 16.20 uur en 20.50 uur ……..
Op de site van Rijnmond reizen vinden jullie dagelijks een reisverslag met foto’s, interviews en tv opnames, van de Rijnmond marathongroep (220 personen). Uit het gastenboek wordt dagelijks aan het ontbijt voorgelezen. Dus de boodschappen niet te persoonlijk maken :-).
Wij reizen dus bijna af naar The Big Apple en gaan genieten van alle momenten, de verhalen nemen we zeker mee naar huis!
Een sportieve groet van Jaap en Rosalie
Route van de New York Marathon
De laatste training
Met de nevel zwevend boven het water en de weilanden liepen we zondagochtend ons laatste grote rondje Kapel van 18,5 km in de zon.
Wat was het weer wederom fantastisch! Vanuit je bed neem je dit soort prachtige beelden dus niet waar (tenminste, niet van waar ik woon) Een van de grote voordelen van 's morgens lopen en dan vooral de zondagochtend.
We kwebbelen wat af onderweg, dat zal jullie niet verbazen; over onze kinderen, onze mannen, of het hebben van een hulp nu een bittere noodzaak is als je werkt of een luxe. Wat het voordeel is van zo'n mooi stoomstrijkijzer dat Barbara van haar moeder heeft gekregen en ja, natuurlijk, ook over de komende marathon. We raken er niet over uitgepraat.
We gingen zo op in ons verhaal dat we in het vergezicht van Schiedam de skyline van NY meenden te ontdekken.
We vertrekken al volgende week maandag ( om 4.30 uur 's morgens!!!) want 1 november is het zover. Het is allemaal razend spannend; we hebben er heel veel zin in en we zijn er klaar voor.
We zullen wel jullie support missen en vooral van Aad die maar roept dat het goed komt en dat we moeten genieten.
Ik lees nu het boek 'Finishen als een jonge god' van Antoine Rongen, die ook in New York heeft gelopen.
Ik moet soms mijn tranen terugdringen, zo vol enthousiasme en toch ook vol herkenning van het gevoel wat je ontwikkelt als je voor zoiets groots aan het trainen bent.
Wel, genoeg nu. Misschien zien we elkaar zondag nog voor een klein rondje van onze kant en anders tot na ONZE EERSTE MARATHON!
De NY Babes
Brugtraining 11 oktober
Zo, dat was de laatste lange training voor New York!!
Zondag 11 oktober, daar stonden we dan in Rotterdam, iets te vroeg, beetje zenuwachtig, want ja, ... andere omgeving en geen vertrouwde groep van Aad, maar een andere trainer, allemaal onbekende mensen en we wisten niet goed wat ons te wachten stond.
Bij navraag bleek het 4 rondjes Brienenoord brug te worden met aan allebei de kanten een uitloop rondje. Als we dit konden, dan haalden we het wel, werd door Jan Vos, de trainer van Rijnmond, gezegd. Want ... De Verrazzano Narrow Bridge in New York heeft een stijging van ca 65 meter over een traject van 1 mile (1,5 km). De helling is dus vergelijkbaar.
Na een inlooprondje en oefeningen (jawel, vanwege de slecht ge timede plaspauze, ook voor Barbara en Maaike, zie foto) en met Leontien van Moorsel in ons midden, begonnen we aan de vier rondjes.
Ik vond het, als rotterdamse, heerlijk om een keer over de Brienenoord te lopen met de geur van het water en de haven en het zicht op de skyline van Rotterdam. Geweldig!! Onderweg bleek dat al die onbekende mensen wel allemaal iets gemeenschappelijks hadden. Allemaal naar New York, en velen hetzelfde hotel en vlucht als wij geboekt.
Barbara en Maaike liepen een aardig eind voor mij, maar ik kon met een langzamer groepje mee lopen, en dat ging heel goed. Al met al was het resultaat 28 km, 2000 calorieen, en een goed gevoel.
Die calorieen hebben we gedeeltelijk weer aangevuld dankzij een heerlijke, verse Vietnamese noodlesoep (pho) *), waar Barbara voor gezorgd had (met verse kruiden uit de tuin). Een geslaagde ochtend en op naar New York!!
Recept voor Noodlesoup
*) Pho (Vietnamese pronunciation: [fooː] in English, written pho and typically pronounced /ˈfʌ/[1]) is a Vietnamese beef and noodle soup from North Vietnam.[2] The soup includes noodles made from rice and is often served with basil, lime, bean sprouts and peppers that are added to the soup by the customer.
Berichtje van de New York Babes
Wat waren we weer blij om met julie te mogen lopen zondag. Al die verhalen en goede tips. Overlopend van zelfvertrouwen liepen we zondag weg om naar onze afspraak te gaan die ons nog meer ging vertellen over New York en in het bijzonder de Marathon van New York. Al spoedig bleef er weinig over van dit blakend zelfvertrouwen en sloeg de vertwijfeling weer toe na de opmerking : "Ja en dan namen we wat Pepto pro na 15 km net als altijd en liepen als een trein."
"Pepto pro", gebruiken we dat vroegen we elkaar in opperste staat van verwarring af! Is dat een synoniem voor bananen misschien? Die gasten op zondag bij lekker gelopen hebben het daar noooit over gehad. Ook hadden ze het nooit gehad over de lange rijeen bij de toiletten voor de start! Gelukkig kregen we een tip om de plastuit te proberen en op rij bij de heren te staan. Het kan geloof ik wel hilarische momenten op leveren als we daar rondgeborst mannetje gaan spelen. We zullen jullie op de hoogte houden.
Wij betreuren het wel dat jullie allemaal niet mee gaan en in het bijzonder dat Aad ons niet "on the spot" begeleidt!
SPONSORLOOP???
Wie, o, wie wil er een sponsorloop organiseren?
Het goede doel is: De COACH van de babes naar New York mee nemen.
Bericht van Rosalie
New York, here we come!
Afgelopen zondag stond er voor de tweede keer een afstand van boven de 30 km op ons programma. Op 13 september, een week voor de marathon van Berlijn, hadden wij immers al 32 km gelopen. Met ‘wij’ bedoel ik de NY-marathongroep van De Hardloper uit Schipluiden. Jacob van der Spek met zijn dochter Esther en Jan Eikelenboom, ook al jaren lid van de club en onze overbuurman.
Ik vind het geweldig dat ik deze marathon ervaring kan gaan delen met Jaap en met deze groep mensen uit Schipluiden.
Mijn oudste broer (al meer dan 20 keer finisher van de hele triathlon van Almere en ook de afgelopen R’dam marathon van de partij) en mijn liefste neef (ook hij finishste in Almere en liep vaker dan eens een marathon), voelden aan hoe speciaal deze marathon voor Jaap en mij moest worden en wilden daar bij zijn. Zij sloten zich dus aan bij ons gezelschap.
Zondag 4 oktober hebben we voor het eerst samen getraind. Marco kwam er zelfs voor uit zijn grote stad Den Haag.
Mijn broer Leo en neef Marco zijn gewend om een sneller tempo te lopen, dus ik moest wel een beetje orde houden in de groep. Wij van ‘lekker gelopen’ weten dat Jan altijd rechtsvoor loopt en of de achternaam nu Lansbergen of Eikelenboom is, dat maakt niet uit! Je mag er niet voorbij en dat viel voor beide heren niet altijd mee.
Na een ronde, via de Maaslandse dam, naar De Lier, ’t Woud en langs de Bonte Haas kwamen we via Den Hoorn weer in Schipluiden aan. Toen stonden er al 23 kilometers op de teller! De echtgenote van Jacob, Bep (ook al de nodige marathons op haar naam, gaat nu als supporter mee) kwam meteen naar buiten met water en een fototoestel.
Leo en Marco hielden het na deze ronde voor gezien. Ze hadden allebei een pijntje en lopen de marathon op hun karakter en ervaring toch wel uit. De waterflesjes werden weer gevuld, er werd wat gegeten en we vertrokken voor de tweede ronde. Deze ronde ging via de Zuidkade naar de Abstwoudse weg. Daar vonden Jacob en Esther het mooi genoeg en draaiden om naar Schipluiden. Zij kwamen uit op een prachtige 29 km. Jaap, Jan en ik vervolgden onze weg door het Abstwoudse bos met een rondje langs de Schie. Het waaide flink, maar de zon was heerlijk en de laatste vier kilometers liepen we met harde wind tegen weer naar huis. Wat voelde ik me vreselijk sterk en goed zeg!
Ik had wel op mijn voorhoofd willen schrijven 36KM, zodat iedere hardloper en wielrenner die we tegenkwamen het kon lezen! Nu afbouwen en alles heel houden is wat door iedereen wordt aangeraden. Dat gaan we maar doen dan!
Ik begin er nu eindelijk in te geloven dat ik die marathon van New York ga lopen .
Ik heb er enorm veel zin in en ben echt heel blij om deze ervaring te kunnen delen met (op de foto v.l.n.r.) Marco, Jacob, Leo, Jaap, Esther en Jan.
"De Harloper(s)" uit Schipluiden.
Bericht van Aad van oosten:
Niets willen zij meer missen, de training, de verhalen en vooral de gezelligheid. Hiervoor waren DE BABES naar de zondagtraining gekomen. Na de start stelden zij zich meteen achter en temidden van eerder New York lopers op, om toch vooral maar informatie over het lopen in deze wereldstad in te winnen.
Volgens Barbara is er maar één klein heuveltje in het begin van de marathon, maar volgens de insiders liggen er toch wel wat meer hobbeltjes te wachten en vooral de loodzware Quisborough bridge moet erg lastig zijn.
Meerdere malen werd geadviseerd om vooral toch maar lekker rustig de marathon te gaan lopen en vooral om te gaan genieten.
Nu doen DE BABES dit nu al hoor, want zij hebben er zin in en dat laten ze duidelijk merken. het gesprek ging 15 km lang nergens anders over.
NEW YORK here they come!
Succes en maak het leuk!
De New York Babes waren present op de training van 4 september!
Bericht van the New York Babes
Loopcollega's
De dag dat jullie 42,195 'deden' liepen wij ons suf te rennen in 't Woud, Vlietlanden en Tanthof.
35 km gelopen!! Jawel! En dat was een grootse prestatie voor ons alledrie. Waterfietser Leo kwam na 15 km net op tijd met z'n bananen, komkommers, sultana's en flesjes vers water uit de AH alwaar de benen buitenboord hingen van mensen die inkopen deden omdat de Ramadan net was afgelopen.
Waterfietser LEO en de NEW YORK BABES!!!
Barbara ging even gezellig zitten en kwam dus bijna niet meer overeind. Nooit meer doen dus en zo leren we steeds meer over het lang lopen.
Marion haar wonden waren weer genezen. Die had zij vorige week opgelopen toen zij viel tijdens onze 27 km loop.
Erg naar en bloederig maar een bikkel die tante!! Gewoon doorlopen dus!
Afijn, gisteren voor het eerst meegemaakt dat je een beetje stuk kunt gaan. Pijntje hier, zeurtje daar en soms ook even geen zin meer.
We hebben luid rondgebazuind aan iedereen die het al dan niet horen wilde hoe ver we al gelopen hadden.
Die blikken vol ontzag deden wonderen, konden we nog weer een stukje verder. Misschien dachten ze wel dat we gek waren maar zo snel kon ik die blik niet inschatten, heb er dus maar bewondering van gemaakt.
We zijn blij dat we zover zijn gekomen.
We voelen ons nog steeds bij tijd en wijlen van de ratten besnuffeld dat we dit doen maar hebben er toch ook weer zo'n zin in om dat stapje verder te gaan.
Als alles zo doorgaat gaan we het goed hebben in New York. Nu maar hopen dat onze gezondheid in orde blijft.
We zijn benieuwd naar jullie verhalen en zijn op voorhand al trots op jullie en de knappe prestatie van HET LOPEN VAN EEN MARATHON!
The New York Babes
Lekker gelopen?
Vertel het anderen. Niet of wel lekker gelopen, suggesties, verbeteringen? Vertel het mij.
Aad van Oosten
oos@kabelfoon.nl
